نام خداوندگار قلم
حمد و سپاس خداوند عزيز و مهربان و رحيمي كه مدد رساند و هدايت كرد تا يازدهمین جشنواره خبرنگاران ومطبوعات دفاع مقدس نيز به برکت خون شهدای اهل قلم به پايان رسد و ما امروز به شكرانه آن نشستی صميمي را با حضور سروران و بزرگواران برگزار مي كنيم .
بزرگواري كه دل در گرو ياد و نام شهدايي دارند كه مظلومانه، اما با شجاعت و ايثار از كيان ملت ايران و نظام مقدس جمهوري اسلامي دفاع كردند و براي هميشه تاريخ، در دل ملت ايران و حتي آزادگان عالم ماندگار شدند.
در ابتدا مي خواهم با تأسي از امام(ره)، رهبر و مقتداي شهدا، جانبازان و رزمندگان از انفاس قدسي حضرت امام خميني (رحمه الله عليه) بياموزيم و بگوييم هنگامي كه بعضي از افراد را مي بينيم كه سن شان از من كمتر است و جنگ و عمليات و تك و حمله و بمباران دشمن را نديدند و با تركش خوردن رزمنده ها و فوران خون و قطع عضو و يا نحوه شهادت را از نزديك لمس نكردند؛اما اكنون چهره معصومانه آن جوانان را مي بينم.
به ياد شهدا مي افتم و احساس حقارت مي كنم . جوانان و نوجواناني كه شب هاي عارفانه رزمندگان را به روز نرساندند اما آنچنان روح خود را در فضاي ملكوتي و عارفانه سنگرها و جبهه ها به پرواز در آوردند كه اكنون 30 سال پس از آغاز جنگ تحميلي و 22 سال پس از پايان دفاع مقدس آن چنان مطالب را به روز به رشته تحرير در مي آورند و به زيور طبع آراسته مي كنند كه گويي در صحنه دفاع مقدس و در لحظه لحظه شروع عمليات و پايان آن حضور دارند.
اگر چه حق با آنها هم هست و اين چشم بينا و ضمير روشن خبرنگاران جوان حوزه دفاع مقدس ريشه در پاك سرشتي و اعتقادات ناب اسلامي آنها دارد، همچنان كه خون سرخ حسيني و حماسه عاشورايي سال 61 هجري نيز تا كنون در جوش و خروش بوده و هيچ گاه نيز سرد و خاموش نخواهد شد و در دل همه رادمردان و آزادگان زنده خواهد ماند.
پس حق را به من مي دهيد كه هنگام مواجه شدن با جوانان دفاع نويس و رزم نگار امروز كه در ابلاغ پيام شهدا و رزمندگان حتي با ايجاد سايت ها و وبلاگ ها و با بكارگيري از امكانات اطلاع رساني نوين، جلوتر از ما هستند،احساس كوچكي كنم و با همين باور و يقين، جشنواره خبرنگاران و نويسندگان مطبوعاتي دفاع مقدس را نوري در نور بدانم و بگويم تا زماني كه اين راه همانند عصر دفاع مقدس با حضور مردم و به ويژه جوانان ادامه يابد، هيچ گاه به انتها نخواهد رسيد.
البته همه اين فيض ها را از نفس پاك شهدا و رزمندگان مي دانم كه ما نيز نام ويژه اين دوره جشنواره را به خبرنگار شهيد مهدي فلاحت پور اختصاص داده ايم وهمين كمك گرفتن از ارواح طيبه شهدا سبب شد كه كار ما براي همه عاشقان دل شيفته در تمامي عصرها ستودني جلوه كند و ما نيز به قدر بضاعت خود از آن آب زلال جرعه اي مي نوشيم و همچو حافظ مي گوييم:
بلبل از فيض گل آموخت سخن ورنه نبود اين همه قول و غزل تعبيه در منقارش
همه ما نيز كه به عضويت مجمع خبرنگاران ونویسندگان مطبوعاتي دفاع مقدس درآمده ايم فيض خود را از چشمه جوشان جبهه هاي نور داريم كه چه زيبا چشمه اي پيش پاي ما تشنگان حقيقت ظاهر شد كه اتفاقاًآن را نيز از الطاف الهي مي دانيم كه مسير ما را در اين راه به خير پايان دهد.
با اين باور و اعتقاد كه ما« مامور به انجام وظيفه ايم و نه مسئول به نتيجه» براي برپايي جشنواره يازدهم كمر همت بستيم و از 28 آبان سال 88 كار خور را رسماً با اعلام فراخوان براي تيتر، گزارش خبري، گزارش توصيفي ، مقاله، خاطره و ... آغاز كرديم .
مجمع در اين مقطع هم به كمك ما آمد و با نامه نگاري متعدد از شركت ها، سازمانها و نيز وزارت خانه ها ،از آنان خواسته ايم براي مشكلات و موانعي كه ما پيش رو داريم به كمك مان بيايند كه خوشبختانه در سه مورد كمك و در چهار مورد هم قول هایی دریافت کردیم.
در بهمن و اسفند ماه از هجوم ارسال آثار خبرنگاران شاد بوديم. قصد ما در آغاز این بود که جشنواره را در اسفند ماه برپا کنیم . اما همه مي دانيم كه در اسفند ماه دعوت از ميهمانان براي حضور در جشني غير از جشن نوروز محال است ؛ چرا كه در آخرين ماه سال فرصتي جز خانه تكاني وجود ندراد. ما نيز به اين جبرطبيعت گردن نهاديم و با تحويل آثار بيشتر به هيئت داوران ،خود را براي برپايي جشن معرفي برگزيدگان در فرصت كوتاه مابين پايان جشنواره كتاب در اردیبهشت ماه و آغاز برنامه هاي سوم خرداد، سالروز مقاومت ،ايثار و پيروزي و نيز ويژه برنامه هاي خاص سلاگرد ارتحال حضرت امام (رحمه اله عليه) ، آماده نگه داشتيم كه در نهايت به امروز منتهي شد و ما در خدمت شما عزيزان هستيم .
در اين مرحبه بر من لازم است از همه عزيزاني كه در كيفيت و كميت برپايي جشنوراه يازدهم مجمع خبرنگاران و نويسندگان مطبوعاتي دفاع مقدس ما را یاری رساندند قدرداني كنم: از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ،بنياد شهيد انقلاب اسلامي ،سازمان ميراث فرهنگي ، حوزه هنري سازمان تبليغات و ارشاد اسلامي ، شهرداري تهران و شركت خودرو سازي سايپا بي نهايت سپاسگزارم .
همچنين از همكاران و همراهان خود در مراحل آماده سازی مراسم و محل جشنوراه و دوستانی که ما را در تبليغات و اطلاع رساني یاری رساندند و همچنین از دعوت كنندگان و شركت كنندگان در جشنواره و همه كسانيكه قدمي پيش نهادند، قدرداني مي كنم.
سخن خود را با يك خواهش و سفارش به پايان مي رسانم و آن هم براي كساني كه اگر چه خود سالها در دوران دفاع مقدس حضور داشته اند؛اما تا كنون براي ثبت آن در دل ملت و تاريخ ايران اقدام نكرده اند. فقط يك جمله به آنها مي گويم كه خدا نكند سرنوشت آنها مانند آن يخ فروشي باشد كه در پايان روز از او مي پرسند فروختي ؟كه او با شرمندگي مي گويد: نفروختم، ولي تمام شد.